USTROJE POLITYCZNE - ARKADIA
JARLANIZM
Jarlanizm - jest ustrojem wywodzącym się z czasów, gdy Frostmarskie klany były zjednoczone. Dziś pomimo podziału na klany obowiązuje ten sam ustrój choć występuje w różnych odmianach. Jarlanizm polega na sprawowaniu władzy przez jarlów poszczególnych miast, którzy mają wewnątrz nich znaczącą władzę. Spotykają się oni co trzy lata na zebraniach, decydując na nich o wspólnych prawach, które muszą przestrzegać wodzowie miast. Jarlem można zostać poprzez dziedziczenie - pod warunkiem, że potomek ma przynajmniej 16 lat, kiedy spadkobierca jest zbyt młody to wyższy jarl decyduje o tym, kto zostanie nim tymczasowo. W przypadku kiedy ostatni wódz nie pozostawi po sobie potomstwa to wybierany jest nowy spośród obywateli miasta, który w momencie wybrania jest nie młodszy niż 16 lat i nie starszy niż 25. Spośród zgłaszających się kandydatów wybiera się jednego poprzez głosowanie - głosować również można od 16-tego roku życia - poprzez okrzykiwanie imienia. Kandydat, którego imię słychać najgłośniej wygrywa.Jeśli głosowanie nie zakończy się jednym wynikiem to dwójka zwycięzców musi stanąć ze sobą do walki nazywanej "Walką Północy"- zwycięzca obejmuje władzę nad miastem. Jarla można obalić poprzez wyzwanie go na taki sam pojedynek. Osoba, która otrzyma władzę nie może zostać wyzwana przez pierwszy rok swego panowania, a potem raz na dwa lata. Nie można również obalić wodza, którego wiek przekracza 35lat - wyjątkiem są sytuacje krytyczne, gdy np. straci zmysły, albo zachoruje na poważną chorobę odbierającą mu możliwość władzy - wtedy obywatele mogą zgłosić taką sytuację do wyższego jarla, aby obalił obecnego władcę.
Ważniejsze stanowisko od jarla posiada jedynie wyższy jarl, który cieszy się większym szacunkiem i rządzi ze stolicy państwa. Wyższy jarl jest wybierany przez jarlów, spośród jarlów co sześć lat. Do jego obowiązków należy organizacja ataków na wrogów oraz obrona przed nimi, a także jest zobowiązany do obecności w przypadku wybierania przez lud nowego wodza miasta. Wyższy jarl ponadto jest sądem w przypadku przestępstw popełnianych pomiędzy osobami podlegającym różnym jarlom. Ma on również prawo do 1/3 części armii podlegających każdego z wodzów.
Porównanie: Jarlanizm jest ustrojem, który można uznać za odłam oligarchii.
Jarlanizm prawdziwy
Klan Lodu - w klanie lodu panuje typowy jarlanizm. Władzę sprawuje dwóch jarlów i jeden wyższy jarl( to minimum potrzebne do prawdziwego jarlanizmu)
Jarlanizm nietypowy
Klan Ognia - w klanie ognia istnieje nietypowy jarlanizm, a przyczyną tego jest obecność tylko jednego jarla i jednego wyższego jarla - żaden nie mógłby zostać wybrany, gdyż nigdy nie ma głosu większości i dla tego do narad dołącza arcykapłan ognia.
Klan Ognia - w klanie ognia istnieje nietypowy jarlanizm, a przyczyną tego jest obecność tylko jednego jarla i jednego wyższego jarla - żaden nie mógłby zostać wybrany, gdyż nigdy nie ma głosu większości i dla tego do narad dołącza arcykapłan ognia.
Oligarchia Jarlańska
Klan Młota - w klanie młota panuje tylko teoretyczny jarlanizm, co jest wywołane obecnością jednynego jarla - który posiada wszystkie prawa wyższego jarla. W naradach, więc uczęszczają jego doradcy: główny doradca, wieszcz oraz generał. Rada nie może wybrać na jarla kogoś innego, a jedynym sposobem na obalenie go jest wyzwanie do walki. Jednak rada ma duże znaczenie polityczne, a jarl mógł nawet zostać przez nich przegłosowany, a wszystkich głosowaniach głos jarla był liczony za dwa.
Monarchia Jarlańska
Jest to ustrój jednego z narodów na kontynencie Tetydyjskim. Z tego właśnie narodu wywodził się Rodrik Surion i znaczna część kolonistów. W monarchii jarlańskiej władzę sprawował król, natomiast jarlowie pełnili na swoich ziemiach władzę sądowniczą i militarną. Każdy jarl miał swoje wojsko, ale król miał prawo do przejęcia trwałego lub tymczasowego połowy wojsk każdego z nich. Dodatkowo jarlowie byli zobowiązani do dodatkowego poboru wojskowego do armii królewskiej raz na 4 lata.
Jest to ustrój jednego z narodów na kontynencie Tetydyjskim. Z tego właśnie narodu wywodził się Rodrik Surion i znaczna część kolonistów. W monarchii jarlańskiej władzę sprawował król, natomiast jarlowie pełnili na swoich ziemiach władzę sądowniczą i militarną. Każdy jarl miał swoje wojsko, ale król miał prawo do przejęcia trwałego lub tymczasowego połowy wojsk każdego z nich. Dodatkowo jarlowie byli zobowiązani do dodatkowego poboru wojskowego do armii królewskiej raz na 4 lata.
ZULMANIZM
Zulmanizm - jest to ustrój zapoczątkowany przez Fenrika Ellingera na Arkadii. Ustrój ten został utworzony po rozpadzie Zjednoczonego Państwa Kolonistów w Diacji w roku 15 p.k. i jest to do dnia dzisiejszego(50r.p.k.) jedyny naród posiadający taki system polityczny. Kraje zulmanistycznę są nazywane Zulmanatami. Głową państwa jest zulman, który posiada władzę absolutną(tym samym stoi ponad prawem), decyduje o ogólnie panujących prawach i może wedle własnych upodobań dawać i zabierać tytuły lordowskie. Lord musi mieć własny zamek, miasto lub większą wieś, które również mogą zostać mu odebrane i podarowane komuś innemu. Cechą charakterystyczną dla tego ustroju jest prawo. Zulman wyznacza prawo ogólnie panujące w państwie(jest bardzo nie szczegółowe), ale każdy lord może określać na swych ziemiach własne, indywidualne prawo pod warunkiem, że nie jest sprzeczne z prawem ogólnym. Z podobną zasadą ziemie lordów mniejszych rodów podlegają prawu ustanowionemu przez większego lorda, który ma nad nim władzę. W ten właśnie sposób ród Goldfield podlega prawu ustanowionemu przez Zulmankę Ellinger, a jednocześnie prawu ustanowionemu przez ród Goldster. Ponadto Zulman może nakazać danemu lordowi znieść dane prawo. Władzę w państwie się dziedziczy niemal, że niezależnie od wieku - jeśli dziecko ma 10 lat może zacząć władać państwem, a wcześniej nim osiągnie ten wiek, a panujący rodzic umarł władzę nad państwem podejmuje zgromadzenie wszystkich lordów, którzy nie mogą w tym czasie zmieniać prawa ogólnego.
Porównanie: Zulmanizm można uznać za odłam dyktatury połączonej z republiką federalną(federalizmem) - czyli istnieje wspólne prawo, ale w poszczególnych federacjach mogą się one od siebie różnić. W przypadku zulmanizmu prawo w poszczególnych regionach może różnić się diametralnie - tak długo, aż nie kłóci się z prawem ogólnym.
Porównanie: Zulmanizm można uznać za odłam dyktatury połączonej z republiką federalną(federalizmem) - czyli istnieje wspólne prawo, ale w poszczególnych federacjach mogą się one od siebie różnić. W przypadku zulmanizmu prawo w poszczególnych regionach może różnić się diametralnie - tak długo, aż nie kłóci się z prawem ogólnym.
Ciekawostka:
Odkąd został założony Zulmanat Diacyjski jeszcze nikt nie odważył się spróbować go obalić - za wyjątkiem jednej małej grupy buntowniczej złożonej z nielicznej ludności cywilnej, która nie działała dłużej niż rok i nigdy nie wywołała poważnych strat państwu(20r.p.k.) - schwytani buntownicy zostali skazani na śmierć poprzez "Szikszal" - rozebranie do naga i przywiązanie do pala w samym środku stolicy kraju - obywatele mogli z nimi robić co chcieli - nawet gwałcić(nie mogli jedynie ich zabijać celowo). Sposobem na dłuższą karę było karmienie jedną kromką chleba na dzień i jedną szklanką wody przez pierwsze dwa tygodnie, skazani cały czas czuli głód i pragnienie, ale nie mogli umrzeć tak szybko z głodu lub pragnienia. Po dwóch tygodniach otrzymywali już tylko wodę. Śmierć pierwszego nastąpiła już na drugi dzień przez otrzymanie obrażeń zadanych w głowę rzuconym kamieniem. Większość umarła przez gorączkę, którą zarazili się prawie wszyscy. Śmierć ostatniego nastąpiła po ponad miesiącu - z zakażenia przez rany oraz głodu.
Taka kara zapobiegła kolejnym buntom.
Więcej ustroi wkrótce.
Odkąd został założony Zulmanat Diacyjski jeszcze nikt nie odważył się spróbować go obalić - za wyjątkiem jednej małej grupy buntowniczej złożonej z nielicznej ludności cywilnej, która nie działała dłużej niż rok i nigdy nie wywołała poważnych strat państwu(20r.p.k.) - schwytani buntownicy zostali skazani na śmierć poprzez "Szikszal" - rozebranie do naga i przywiązanie do pala w samym środku stolicy kraju - obywatele mogli z nimi robić co chcieli - nawet gwałcić(nie mogli jedynie ich zabijać celowo). Sposobem na dłuższą karę było karmienie jedną kromką chleba na dzień i jedną szklanką wody przez pierwsze dwa tygodnie, skazani cały czas czuli głód i pragnienie, ale nie mogli umrzeć tak szybko z głodu lub pragnienia. Po dwóch tygodniach otrzymywali już tylko wodę. Śmierć pierwszego nastąpiła już na drugi dzień przez otrzymanie obrażeń zadanych w głowę rzuconym kamieniem. Większość umarła przez gorączkę, którą zarazili się prawie wszyscy. Śmierć ostatniego nastąpiła po ponad miesiącu - z zakażenia przez rany oraz głodu.
Taka kara zapobiegła kolejnym buntom.
Monarchia Alodiańska
Monarchia Alodiańska jest to odłam monarchicznego ustroju politycznego, zapoczątkowany przez króla Rodrika Suriona na Arkadii w państwie kolonistów, które założył - Alodii. Monarchia Alodiańska podobnie jak zulmanizm zostały wprowadzone po rozpadzie Zjednoczonego Państwa Kolonistów w roku 15 p.k.
Ustrój ten polega na oddaniu władzy królowi, który ma pod sobą arystokrację złożoną z jarlów, lordów, wójtów i burmistrzów. Królewska mała rada składa się z generała, dowódcy zwiadowców, głównego doradcy króla oraz innych ludzi zajmującymi się różnymi sprawami państwowymi(tj.ekonomicznymi, gospodarczymi...). Każdy członek małej rady ma swoje konkretne codzienne obowiązki ważne dla państwa - natomiast na naradzie służą władcy jedynie radami, lecz ostateczną decyzję zawsze podejmuje sam król. Podobnie jest w przypadku z dużą radą, która odbywa się częściej w przypadku wojen, a rzadziej w okresie pokoju. Duża rada również służy dawaniu rad - może też głosować, lecz król nie musi ustosunkować się do decyzji podjętej przez radnych na dużej radzie. Duża rada składa się z: małej rady oraz najważniejszych przedstawicieli arystokracji (burmistrzów, wójtów, głów rodów jarlów i lordów).
Pomimo tego, że monarchiczne ustroje, a w szczególności te, w których jedna osoba ma pełną władzę kojarzą się z dyktaturą - to w Królestwie Alodiańskim ludziom żyję się znacznie lepiej niż w Zulmanacie Diacyjskim i wielu innych krajach na Arkadii. Cytując Mesofosa: "Dyktatury są złe tylko dlatego, że dyktatorami zostają niewłaściwi ludzie". Pomimo to monarchia nie jest dyktaturą i bardzo się od niej różni. Król Rodrik Surion stworzył tzw. "Prawa stałe", których nie może zmienić ani on ani przyszli władcy. Prawa stałe blokują ewentualną chęć zmian tych poszczególnych praw, które musi przestrzegać król. Wprowadzając je twierdził, że zapobiegnie to panowaniu w kraju złej władzy, a nawet wspomniał o przypadku, gdyby sam w przyszłości stał się złym dla swojego ludu. Prawa stałe głoszą też, że kara dla władcy, które je złamie jest śmierć i nakazuje wszystkim armiom rodów arystokratycznych i ludności cywilnej obalić takiego władcę. Jedno z praw stałych dotyczy obejmowania władzy przez nowego króla, które głosi, że władza jest dziedziczna bądź elekcyjna. W przypadku, kiedy król posiada spadkobiercę dziedziczy on tron, a kiedy nie to organizowane są wolne wybory, w których udział mogą anonimowo brać wszyscy dorośli, zarejestrowani obywatele państwa. Nowy król - nieważne, czy elekcyjny czy dziedziczony może stracić władzę - po dwóch latach po objęciu tronu są organizowane ponowne wybory, czy król ma zostać na tronie, czy nie. Jeśli nie to organizowane są kolejne wybory na nowego władcę, a jeśli tak to ponowne wybory organizowane są co 10 lat, na których znów może utracić władzę. Król Rodrik Surion uchodzi za dobrego władcę i dwa lata po założeniu Królestwa Alodiańskiego(w 22r p.k.) przeprowadzono głosowanie i lud zadecydował, aby pozostał na tronie, a następnie wybory co dziesięć lat odbywały się w latach: 32 i 42, w których ponownie zostawał wybrany. Jednak prawo zabrania odebrania władzy poza głosowaniem, oraz król może głosowanie zawiesić w czasie trwania stanu wojennego. Rodrik Surion w roku 22 ich nie zawiesił pomimo trwania wojny z Zulmanatem Diacyjskim. Istnienie w jednym narodzie zarówno jarlów jak i lordów jest wynikiem mieszanki rasowej. Stanowiska lorda i jarla są sobie równe i różnią się jedynie nazwą. Oboje na swoich ziemiach mają władzę sądowniczą i posiadają własne wojska, do których król ma prawa jedynie w czasie wojny(za wyjątkiem poborów do armii królewskiej co 4 lata). Wojska lordów i jarlów muszą również patrolować tereny kraju w okolicach własnych ziem i jeśli rozkaże król - pilnować granic państwa - jeśli zabraknie straży granicznej lub w przypadku spodziewania się ataku.
Porównanie: Monarchia Alodiańska jest monarchią, która delikatnie ociera się o demokrację(dając każdemu obywatelowi niezależnie od klasy społecznej możliwość wyboru władcy oraz odebrania mu władzy poprzez wolne wybory) oraz o monarchię konstytucyjną(poprzez ograniczenie władzy prawami stałymi, ale w przypadku monarchii konstytucyjnej władza jest ograniczona bardzo mocno i stanowi bardziej jednostkę reprezentacyjną niż faktycznie sprawująca władzę, natomiast w przypadku monarchii Alodiańskiej - nadal jest to prawdziwa monarchia, lecz troszkę ograniczająca rządy).
Ustrój ten polega na oddaniu władzy królowi, który ma pod sobą arystokrację złożoną z jarlów, lordów, wójtów i burmistrzów. Królewska mała rada składa się z generała, dowódcy zwiadowców, głównego doradcy króla oraz innych ludzi zajmującymi się różnymi sprawami państwowymi(tj.ekonomicznymi, gospodarczymi...). Każdy członek małej rady ma swoje konkretne codzienne obowiązki ważne dla państwa - natomiast na naradzie służą władcy jedynie radami, lecz ostateczną decyzję zawsze podejmuje sam król. Podobnie jest w przypadku z dużą radą, która odbywa się częściej w przypadku wojen, a rzadziej w okresie pokoju. Duża rada również służy dawaniu rad - może też głosować, lecz król nie musi ustosunkować się do decyzji podjętej przez radnych na dużej radzie. Duża rada składa się z: małej rady oraz najważniejszych przedstawicieli arystokracji (burmistrzów, wójtów, głów rodów jarlów i lordów).
Pomimo tego, że monarchiczne ustroje, a w szczególności te, w których jedna osoba ma pełną władzę kojarzą się z dyktaturą - to w Królestwie Alodiańskim ludziom żyję się znacznie lepiej niż w Zulmanacie Diacyjskim i wielu innych krajach na Arkadii. Cytując Mesofosa: "Dyktatury są złe tylko dlatego, że dyktatorami zostają niewłaściwi ludzie". Pomimo to monarchia nie jest dyktaturą i bardzo się od niej różni. Król Rodrik Surion stworzył tzw. "Prawa stałe", których nie może zmienić ani on ani przyszli władcy. Prawa stałe blokują ewentualną chęć zmian tych poszczególnych praw, które musi przestrzegać król. Wprowadzając je twierdził, że zapobiegnie to panowaniu w kraju złej władzy, a nawet wspomniał o przypadku, gdyby sam w przyszłości stał się złym dla swojego ludu. Prawa stałe głoszą też, że kara dla władcy, które je złamie jest śmierć i nakazuje wszystkim armiom rodów arystokratycznych i ludności cywilnej obalić takiego władcę. Jedno z praw stałych dotyczy obejmowania władzy przez nowego króla, które głosi, że władza jest dziedziczna bądź elekcyjna. W przypadku, kiedy król posiada spadkobiercę dziedziczy on tron, a kiedy nie to organizowane są wolne wybory, w których udział mogą anonimowo brać wszyscy dorośli, zarejestrowani obywatele państwa. Nowy król - nieważne, czy elekcyjny czy dziedziczony może stracić władzę - po dwóch latach po objęciu tronu są organizowane ponowne wybory, czy król ma zostać na tronie, czy nie. Jeśli nie to organizowane są kolejne wybory na nowego władcę, a jeśli tak to ponowne wybory organizowane są co 10 lat, na których znów może utracić władzę. Król Rodrik Surion uchodzi za dobrego władcę i dwa lata po założeniu Królestwa Alodiańskiego(w 22r p.k.) przeprowadzono głosowanie i lud zadecydował, aby pozostał na tronie, a następnie wybory co dziesięć lat odbywały się w latach: 32 i 42, w których ponownie zostawał wybrany. Jednak prawo zabrania odebrania władzy poza głosowaniem, oraz król może głosowanie zawiesić w czasie trwania stanu wojennego. Rodrik Surion w roku 22 ich nie zawiesił pomimo trwania wojny z Zulmanatem Diacyjskim. Istnienie w jednym narodzie zarówno jarlów jak i lordów jest wynikiem mieszanki rasowej. Stanowiska lorda i jarla są sobie równe i różnią się jedynie nazwą. Oboje na swoich ziemiach mają władzę sądowniczą i posiadają własne wojska, do których król ma prawa jedynie w czasie wojny(za wyjątkiem poborów do armii królewskiej co 4 lata). Wojska lordów i jarlów muszą również patrolować tereny kraju w okolicach własnych ziem i jeśli rozkaże król - pilnować granic państwa - jeśli zabraknie straży granicznej lub w przypadku spodziewania się ataku.
Porównanie: Monarchia Alodiańska jest monarchią, która delikatnie ociera się o demokrację(dając każdemu obywatelowi niezależnie od klasy społecznej możliwość wyboru władcy oraz odebrania mu władzy poprzez wolne wybory) oraz o monarchię konstytucyjną(poprzez ograniczenie władzy prawami stałymi, ale w przypadku monarchii konstytucyjnej władza jest ograniczona bardzo mocno i stanowi bardziej jednostkę reprezentacyjną niż faktycznie sprawująca władzę, natomiast w przypadku monarchii Alodiańskiej - nadal jest to prawdziwa monarchia, lecz troszkę ograniczająca rządy).
Więcej ustroi wkrótce.
